Otkriće predstave psa veoma sličnog jazavičaru u grobnici jednog faraona staroj oko 4.000 godina pre n.e. navodi na zaključak da kratkodlaki jazavičar vodi daleko poreklo iz Egipatskog carstva. Kinolozi, međutim, smatraju verovatnijim da je ovaj pas nastao u Nemačkoj, ukrštanjem niskonogog švajcarskog goniča tipa jura sa pinčerom.

Od kratkodlakog jazavičara nastala su druga dva varijeteta, koji se od svog pretka razlikuju samo po krznu. Dugodlaki jazavičar nastao je u Nemačkoj početkom 16. veka, ukrštanjem kratkodlakog jazavičara sa španskim i nemačkim epanjelima.
Oštrodlaki jazavičar, zadivljujuće dobro prilagođen za lov, zahvaljujući gustoj dlaci koja ga štiti od hladnoće i trnja, nastao je u 19. veku, ukrštanjem između kratkodlakog jazavičara, šnaucera, dendi chirmont terijera, i verovatno, škotskog terijera.

U Francuskog su jazavičari veoma cenjeni pre svega kao psi za društvo, dok su u Velikoj Britaniji i Nemačkoj i dalje ostali lovci istančanog njuha. Ovi hrabri, izdržljivi i krupni psi love lisice, vidre i jazavce (nemačka reč Dachshund znači „lovac na jazavce“). Iako su prvenstveno jamari, takođe mogu biti uspešni u lovu hajkama kao i krvoslednici, jer su posebno nadareni za potragu za ranjenim životinjama.

Za isti varijetet prema tipu dlake važe iste fizičke i psihičke karakteristike bez obzira na visinu. Jazavičari su nežni, posesivni i inteligentni. Ako žive u stanu postaju skloni gojenju i neophodna im je dijeta i fizička aktivnost.

Kad napune 5 godina neki jazavičari oboljevaju od paralize zadnjeg dela tela, koja je posledica diskushernije i zahteva složenu terapiju. Pored ovih problema, jazavičari su, zahvaljujući mnogobrojnim kvalitetima rasprostranjeni širom sveta, pogotovo niži varijeteti sa dugom ili kratkom dlakom.

Kratke noge ne smeju ometati pokrete jazavičara, čija je građa istovremeno izdužena i zbijena. Ovaj pas ima dugačak, mršav vrat i finu glavu koja se stanjuje prema nosu.

Njuška mu je dugačka i prava, a nos suv, crne ili braon boje, u skladu sa bojom dlake. Stop nije uočljiv. Oči su ovalnog oblika, živog, inteligentnog i prijateljskog izraza, crvenkasto-smeđe ili crno-smeđe boje. Uši su veoma duge, zaobljene na krajevima, pljosnate i veoma pokretne.

Postavljene su visoko i unazad i vise uz obraze. Grudni koš je ovalnog oblika, leđa kratka i kruta, slabine široke, a sapi dugačke i zaobljene.

Mišićave prednje noge nisu potpuno paralelne i blago su okrenute ka spolja. Plećka i nadlaktica su iste dužine i obrazuju prav ugao. Podlaktica je kratka,zglob lakta debeo, a podlaktične kosti krupne. Šape su široke i okrugle. Gledane odpozadi, stražnje šape su paralalne.

Snažno mišićavo bedro, produžuje se u mišićavu nogu, sa širokim i snažnim skočnim zglobom i izduženim došapljem, blago savijenim ka napred. Rep je postavljen u produžetku linije leđa i ne sme biti suviše savijen ili suviše veselo nošen. Dlaka kratkodlakog jazavičara može biti jednobojna (riđa, po mogućstvu crvenkasto-riđa), dvobojna (crna, smeđa, siva ili bela, sa jarko crvenim obeležjima iznad očiju, na bočnim stranama njuške, donjoj usni, u unutrašnjosti ušiju, grudima, donjem delu nogu i repu) ili višebojna (svetlosmeđa, svetio siva, ponekad čak bela osnova sa nejednakim tamno smeđim, crvenkastim ili crnim mrljama).

Dlaka je kratka, ravna, veoma gusta i sjajna. Kod oštrodlakog jazavičara dozvoljene su sve boje, a dlaka je slična dlaci ravnodlakog jazavičara, samo što je njegova dlaka gusta i oštra, sa brkovima koji ukrašavaju njušku i bujnim obrvama.

Dlaka dugodlakog jazavičara može biti jednobojna, dvobojna i višebojna, u istim bojama kao kod kratkodlakog jazavičara, ali je njegova dlaka meka, duga i svilenkasta. Nepravilnosti u razvoju usta i vilice, suviše meke plećke, savijeni članci ili nagnuti napred, crna ili bela dlaka bez crvenih oznaka, povlače eliminaciju na izložbi.

Izvor: zivotinje.rs